werelde
vroom en kuis gedrag
rentmeesterschap inplaats van eigenaar
Opvallen door een vroom en kuis gedrag?
Ja zeg, we leven in de 21ste eeuw, hoor.
Juist daarom ...
Wij zijn, als individu, geen toevalligheid. Nee, wij maken deel uit van een groter plan, dat generaties van mensen omvat. Wij bepalen mede, hoe de volgende generatie zal kunnen of moeten leven. En dat schept verantwoordelijkheid.
De gereformeerden noemen dat 'rentmeesterschap' over onze planeet. Helemaal geen slecht uitgangspunt, vindt u niet? Want we zijn immers geen 'eigenaar' van onze planeet, al doen we graag alsof.
niet alleen voor jongeren
ook voor ouderen
het moet echt, in iedere levensfase en overal
waarom niet gewoon beginnen
vroomheid en kuisheid zijn verkeerd geladen woorden
Shoghi Effendi, de Behoeder van het Bahá'í Geloof en achterkleinzoon van de Stichter Bahá'u'lláh, laat er geen enkele twijfel over bestaan. Om een sterke en levensvatbare bahá'í gemeenschap te willen hebben moeten mensen opvallen door een vroom en kuis gedrag.
En dat in deze tijd waarin het overgrote deel van de mensen juist het tegenovergestelde doet. Vrome mensen worden allang niet meer voor vol aangezien en dan wil je nog kuis zijn ook. Het krijgt dan ook bijzondere betekenis om in deze tijd vroom en kuis te willen zijn omdat het nu zoveel moeilijker is.
En wat wordt er allemaal mee bedoeld? Wat betekenen vroomheid en kuisheid als je in je vakantie in Spanje aan het strand ligt, en waarover praat je met je vrienden en vriendinnen als die zijn gaan stappen? Misschien ben je die dan ook meteen kwijt. Kun je eigenlijk nog wel op vakantie? Kun je dan in deze tijd nog wel met anderen omgaan?
En het moet echt, in iedere levensfase en overal, zegt Shoghi Effendi. Is dit een kant van het Bahá'í geloof waar we liever niet zo graag aan denken? Doet ons dit meer denken aan een star calvinisme wat we gelukkig kwijt waren? Moeten we alles stiekem gaan doen, wat niet weet niet deert? Of zeggen we liever dat wij daar nog niet aan toe zijn, dat we daar wel naar toe zullen groeien.
Natuurlijk is niemand daartoe in staat. Maar waarom niet beginnen, zoals Shoghi Effendi zegt, in de eigen bahá'í gemeenschap. Op zomerscholen, bij bahá'í aktiviteiten, bij evenementen, bij herdenkingsdagen, bij weekends, bij onderricht. Wij kunnen elkaar hierbij steunen. Van ons géén hoongelach, geen kritiek, alleen steun, begrip, bemoediging, lachen om elkaars pogingen en falen.
We hebben vaak alleen verouderde en soms nare ervaringen met woorden als vroomheid en kuisheid. Consulteer met elkaar over wat vroomheid is, wat kuisheid is. Blaas die begrippen nieuw leven in. Bekijk eens hoe we dat in ons eigen persoonlijke leven niet alleen vorm kunnen geven, maar ook tot vertrekpunt van ons leven kunnen maken.
Dan gaan we genieten van begrippen als 'zuiverheid', 'nederigheid', 'oprechtheid' en van 'verdieping'. En dan vinden we ons plotseling klaar voor dat grotere werk, waarvoor we eerst klaar moéten zijn.
opgeven van lichtzinnig gedrag en onbeduidend, misleidend vermaak
geen misbruik van kunst en literatuur
geen homo-huwelijk, naaktloperij, ontrouw, prostitutie
niet schipperen met je principes, normen waarden
Shoghi Effendi zegt in Zijn boek 'Advent of Divine Justice':
Een vroom en kuis leven moet worden gezien als een wezenlijke factor die een passend aandeel moet leveren aan de versteviging en de levensvatbaarheid van de bahá'í gemeenschap, waarvan op zijn beurt weer het succes van alle bahá'í plannen en initiatieven afhangt. In deze tijd waarin ongeloof het moreel verzwakt en het fundament van de moraal ondermijnt, moet de verplichting tot vroomheid en kuisheid een steeds groter deel van de aandacht van de Amerikaanse gelovigen als individu en als behoeders van de belangen van het Geloof van Bahá'u'lláh opeisen. Bij het voldoen aan deze verplichting die door de speciale omstandigheden, die voortvloeien uit een buitensporig en verzwakkend materialisme dat nu in hun land heerst, bijzondere betekenis krijgt, moeten zij een in het oog lopende en overheersende rol spelen. Allen, mannen en vrouwen, moeten op dit dreigende tijdstip waarop het licht van religie uitdooft en zijn gedragsregels stuk voor stuk worden afgeschaft, stilstaan en zichzelf onderzoeken, hun gedrag nauwkeurig bekijken en met vastberadenheid opstaan om hun gemeenschap te zuiveren van ieder spoor van morele nalatigheid die de naam van zo'n heilig en kostbaar geloof bezoedelt of zijn integriteit schaadt.
Een vroom en kuis leven moet de grondslag zijn voor het gedrag en de houding van alle bahá'ís, zowel in hun sociale betrekkingen met de leden van de eigen gemeenschap als in hun contact met de wereld als geheel. Het moet het vele werk en de waardevolle inspanning van hen die de begerenswaardige positie hebben waarin zij de Boodschap van het Geloof van Bahá'u'lláh propageren en Zijn zaken behartigen, sieren en versterken. Het moet in iedere levensfase van hen die tot dat Geloof behoren hoog gehouden worden, onkreukbaar en met alle consequenties, hetzij thuis, op reis, in clubs, in verenigingen, tijdens ontspanning, op het werk, op school of op de universiteit. Er moet bijzondere aandacht aan het gedrag worden geschonken tijdens de sociale activiteiten op bahá'í zomerscholen en andere evenementen die de voedingsbodem vormen voor het bahá'í gemeenschapsleven. Het moet voortdurend en nauwgezet op één lijn worden gesteld met de taak van de bahá'í jeugd, enerzijds als onderdeel van de bahá'í gemeenschap, anderzijds als factor in de toekomstige ontwikkeling en oriëntatie van de jeugd van het eigen land.
Zo'n vroom en kuis leven met zijn consequenties van bescheidenheid, zuiverheid, zelfbeheersing, fatsoen en reinheid van gedachte gaat gepaard met niets minder dan het oefenen van gematigdheid bij alles wat met kleding, taalgebruik, vertier en alle artistieke en literaire uitingen verband houdt. Het vraagt om een dagelijkse waakzaamheid bij het beheersen van iemands vleselijke verlangens en immorele nijgingen. Het roept op tot het opgeven van lichtzinnig gedrag met zijn buitensporige gehechtheid aan onbeduidend en vaak misleidend vermaak. Het verlangt volledige onthouding van alcoholische dranken, opium en soortgelijke verslavende drugs. Het verbiedt misbruik van kunst en literatuur, naaktloperij en het huwen met een partner van hetzelfde geslacht, ontrouw binnen het huwelijk en alle soorten van vrij sexueel verkeer, van te grote vrijpostigheid en van prostitutie. Het staat geen geschipper toe met de principes, de normen, de gewoonten en de uitwassen van een tijdperk in verval. Nee, veel meer zoekt het door de kracht van het voorbeeld het schadelijke van dergelijke principes, de valsheid van dergelijke normen, de onoprechtheid van dergelijke aanspraken, de valse voorstelling van dergelijke gewoonten en het onterende van dergelijke uitspattingen aan te tonen. (The Advent of Divine Justice, blz. 29-30)
wilt u reageren? 