|
|
|
Heilige Geest |
|
neerdalen van de Heilige Geest |
In het leven van iedere Manifestatie van God vindt altijd een gebeurtenis plaats die kan worden gezien als het neerdalen van de Heilige Geest. Deze Heilige Geest, de Grootste Geest, is de alomvattende Geest van God. Het spreekt voor zichzelf dat een dergelijk gebeuren symbolisch wordt weergegeven en in alle Heilige Geschriften een bijzondere plaats inneemt. |
|
| O
ZOON VAN HET BESTAAN! Heb Mij lief, dat Ik u kan liefhebben. Indien gij Mij niet liefhebt, kan Mijn liefde u op generlei wijze bereiken. Weet dit, o dienaar. |
||
| al het land dat gij ziet schenk Ik aan uw nageslacht, voor altijd. Ik zal uw nakomelingen maken als zand op de aarde |
God verscheen aan Abraham ... Abraham is de stamvader van alle Godsdienststichters uit de semitische lijn. In een van die zeldzaam stille woestijnnachten waarin het lijkt of een mens in het middelpunt zweeft tussen de sterrenhemel en de eindeloze zandvlakten, verscheen God aan Abraham. De Patriarch was inmiddels vijfenzeventig jaar en Zijn vrouw Sarah had Hem nog geen kinderen geschonken. Plotseling hoorde Hij een machtige Stem tot Hem roepen: "Ik zal u tot een groot volk maken. Ik zal u zegenen en uw naam groot maken, zodat gij een zegen zult zijn. Ik zal u zegenen die u zegenen, en die u versmaadt zal ik vervloeken. Door u zal zegen komen over alle geslachten der aarde. Al het land dat gij ziet schenk Ik aan uw nageslacht, voor altijd. Ik zal uw nakomelingen maken als zand op de aarde. Alleen iemand die het zand op de aarde kan tellen, zal uw nakomelingen kunnen tellen." (Op Weg naar een Nieuwe Wereld, Charles Hamburger, Karmel Nijmegen, 1991, blz. 291) |
|
| de braamstruik stond in brand, maar werd niet verteerd |
Mozes en de Brandende Braamstruik. Eens ... kwam hij bij den berg Gods, Horeb. Daar verscheen hem de Engel des HEREN als een vuurvlam midden uit een braamstruik. Hij keek toe en zie, de braamstruik stond in brand, maar werd niet verteerd. Mozes nu dacht: Laat ik toch dat wonderlijke verschijnsel gaan bezien waarom de braamstruik niet verbrandt.Toen de HERE zag, dat hij het ging bezien, riep God hem vanuit de braamstruik toe: Mozes, Mozes! En hij antwoordde: Hier ben ik. Daarop zeide Hij: Kom niet dichterbij: doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats, waarop gij staat, is heilige grond. Voorts zeide Hij: Ik ben de God van uw vader, de God van Abraham, de God van Isaäk en de God van Jakob. Toen verborg Mozes zijn gelaat, want hij vreesde God te aanschouwen. (Bijbel: Exodus 3) | |
| Hij zag den Geest Gods nederdalen als een duif |
Jezus Christus en de duif. Toen kwam Jezus uit Galilea naar den Jordaan tot Johannes om Zich door hem te laten dopen. Maar deze trachtte Hem daarvan terug te houden en zeide: Ik heb nodig door U gedoopt te worden en komt Gij tot mij? Jezus echter antwoordde en zeide tot hem: Laat Mij thans geworden, want aldus betaamt het ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet Hij hem geworden. Terstond nadat Jezus gedoopt was, steeg Hij op uit het water. En zie, de hemelen openden zich, en Hij zag den Geest Gods nederdalen als een duif en op Hem komen. En zie, een stem uit de hemelen zeide: Deze is Mijn zoon, de geliefde, in wien Ik Mijn welbehagen heb. (Bijbel: Matthéus 3) |
|
|
Lees: In de naam van Uw Heer die de mens schiep uit klonters bloed |
Mohammed en de engel Gabriël. "Bij de helderheid van de dag en het duister van de nacht! Uw Heer heeft u niet verlaten, noch is Hij mishaagd. En zeker zal de toekomst beter voor U zijn dan het verleden. Vond Hij U niet als een wees en gaf U een tehuis? En vond Hij U niet dwalende en leidde U, en vond Hij U niet nooddruftig en maakte U rijk? . "Een paar dagen was de stem stil geweest, maar nu omhelsde de heilige geest Mohammed opnieuw onder de sterren van de berg Hira in het Parangebergte. Hij herinnerde zich hoe de stem tot Zijn gedachten was doorgedrongen en Hem had doen schrikken. Op de berg had Hij het woord gehoord: "Lees: In de naam van Uw Heer die de mens schiep uit klonters bloed: Lees! Bij Uw weldadige Heer die het gebruik van de pen heeft geleerd; de mens heeft geleerd wat hij niet weet ." Hij dacht aan Zijn strijd tegen de stem; hoe Hij van de berg was weggevlucht en dacht dat Hij bezeten was. En
Khadijih, Zijn vrouw, geloofde in Hem, en Varaqa, een oude blinde
man die goed thuis was in de Schrift, had geroepen: "Heilig, heilig, waarlijk,
dit is de Stem die tot Mozes kwam. Vertel het Hem - smeek Hem moedig te
zijn." Toen was de stem enige tijd stil gebleven, maar was nu opnieuw
tot Hem gekomen. En Mohammed keek neer over Mekka en dacht na over Zijn
stad en begon te prediken tegen de dingen die de mensen liefhadden. (Bron:
Dawn over Mount Hira, Marzieh Gail)
|
|
|
dit is de Meest Geliefde van
de werelden, en toch begrijpt gij het niet
|
Bahá'u'lláh en de hemelse Maagd. Terwijl Ik werd overspoeld door beproevingen, hoorde Ik een heel wonderbaarlijke, een heel lieflijke stem boven Mijn hoofd. Toen Ik Mijn gelaat ophief, aanschouwde Ik een Maagd - de belichaming van het gedenken van de naam van Mijn Heer - die in de lucht voor Mij zweefde. Zo verheugd was zij in het diepst van haar ziel, dat haar gelaat straalde met het sieraad van het welbehagen van God en haar wangen gloeiden met het heldere licht van de Algenadige., Tussen aarde en hemel liet zij een roep horen, die hart en ziel van de mensen bekoorde. Zij gaf zowel Mijn innerlijke als Mijn uiterlijke wezen tijdingen die Mijn ziel en de ziel van Gods geëerde dienaren verheugden. Met haar vinger op Mijn hoofd wijzende sprak zij allen die in de hemel en op aarde zijn toe, zeggende, "Bij God! Dit is de Meest Geliefde van de werelden, en toch begrijpt gij het niet. Dit is de Schoonheid van God onder u, mocht hij het slechts verstaan. Dit is het Mysterie van God en Zijn Schat, de Zaak van God en Zijn Heerlijkheid voor allen die zich in de koninkrijken van Openbaring en Schepping bevinden, indien gij behoort tot hen die inzicht hebben." (Surih van de Tempel, God Schrijdt Voorbij) |
|
|
de geest van Christus overwon en de liefde van God
regeerde
|
Pinksteren, het neerdalen van de Heilige Geest op de apostelen; zie ook het spreken in tongen. Na de dood van Christus waren de discipelen verontrust en hun opvattingen en ideeën stemden niet overeen en waren tegenstrijdig; naderhand werden zij standvastig en vormden een eenheid en op het feest van Pinksteren kwamen zij tezamen en maakten zich los van de dingen van deze wereld. Met voorbijgaan aan zichzelf deden zij afstand van hun comfort en werelds geluk, offerden lichaam en ziel op voor hun Geliefde (Jezus Christus), verlieten hun huis en werden dakloze zwervers die zelfs hun eigen bestaan vergaten. Toen ontvingen zij de hulp van God en openbaarde zich de kracht van de Heilige Geest; de geest van Christus overwon en de liefde van God regeerde. In die tijd kregen zij hulp en verspreidden zich in alle windrichtingen om de Zaak van God te onderrichten en bewijzen te leveren en getuigenis af te leggen. De nederdaling van de Heilige Geest op de apostelen betekent dus dat zij werden aangetrokken door de Christusgeest, waardoor zij standvastigheid en vastberadenheid verwierven. Door de geest van de liefde Gods verkregen zij nieuw leven en zagen zij in dat Christus leefde, hen hielp en beschermde. Zij waren gelijk druppels en werden zeeën, zij waren gelijk zwakke insecten en weren majestueuze adelaars, zij waren zwak en werden sterk. Zij waren als spiegels die naar de zon zijn gekeerd; waarlijk, iets van dat licht werd in hen zichtbaar. Beantwoorde Vragen, 'Abdu'l-Baha. |
|
|
|
||