wereldeenheid

sektes

Hoewel het woord 'sekte' niets anders betekent dan een afsplitsing van een min of meer oorspronkelijke godsdienst, wordt het bijna altijd gebruikt om een gevaarlijke groepering aan te duiden, iets slechts. Goed beschouwd zijn alle christelijke kerkgenootschappen sektes, maar omdat ze als 'goed' worden aangeduid, wordt het woord 'sektes' hiervoor niet gebruikt.

Ik geloof dat wij tegenwoordig best wel kunnen inschatten of een groepering goed is of dat het om een gevaarlijke sekte gaat. Als vuistregel hanteer ik zelf: 'als ik mijzelf kan blijven is het goed'. In alle andere gevallen moet je toch even voorzichtig zijn. Mensen die psychisch zwakker zijn, zijn daarom voor sektes een gemakkelijke prooi.

Kenmerken van een sekte (wat we tegenwoordig onder sekte verstaan):

1- Sociale opvang voor en door sekteleden. (nestwarmte, lovebombing.)
2- Alleen wij zijn goed, alle anderen slecht en fout. (Doemdenken over andersdenkenden./ zwart-wit denken.)
3- Training binnen de groep. ( studieprogramma / tijdrovende activiteiten.)
4- Zingen-bidden-dansen-springen-schudden-chanten. (In groep lang na elkaar tot er extatische toestanden ontstaan is zeer bedenkelijk.)
5- Via omwegen absurde theologische hersenspinsels doen aanvaarden.
6- Losmaken van de werkelijkheid. (Te éénzijdige belichting van de metafysiek.)
7- Programmeren in de geest van de sekte. (V.b. eigen taalgebruik.)
8- Binnen is de veiligheid, buiten is de bedreiging. (Creëren en cultiveren van fobieën / weggaan van de groep betekend verdoemd zijn.)
9- Stapsgewijs binnenleiden in de groep= conditionering.
10- Losmaken van het verleden. (Omgeving-andere naam-persoonlijkheid.)
11- Losmaken van familie, vrienden. ( Geen gemeenschap met ongelovigen.)
12- Het denken wordt veranderd. (Andere denkpatronen.)
13- Er wordt voor de volgeling gedacht en beslist. (Geen verantwoordelijkheid van eigen keuzes.)
14- Het instituut is het medium. ( Tussen God en de volgeling/ of de redding.)
15- Schuldgevoelens worden opgewekt en onderhouden. (V.b. door een sterk zondebesef.)
16- Denken in zwart-wit/ goed-kwaad/ leven-dood.(zin tot relativeren sterk verminderd of geheel verdwenen.)
17- Afbraak van autoriteiten buiten de groep. ( Gods wetten op de eerste plaats of beter gezegd de uitleg door de groep daarvan.)
18- Suggestieve literatuur, manipulatie van woorden en begrippen.
19- Kritiekloos opvolgen van regels en instructies. ( Kuddegeest.)
20- Verbod van gerechtvaardigde kritiek. ( Gevolg= straf.)
21- Eenzijdig gebruik van feiten. (V.b. wetenschap verkeerd belichten)
22- Bewustzijnsvernauwing bij de volgelingen. ( Men kan niet meer tot eigen meningen komen.)
23- Angstgevoelens worden opgewekt en gecultiveerd. (V.b. labiel evenwicht tussen geloven en twijfelen.)

Dit stereotype van de sekte zijn een fragment van het betoog van dhr Singelenberg over de Jehova's Getuigen. Leest u daarom de gehele inhoud: Achter de glimlach van Jehova's Getuigen

een verzameling artikelen over Jehovah 's Getuigen, en een reeks over sekten in het algemeen

Sekten, een objectieve schets ...
"Je kunt je er maar beter verre van houden. Je wordt er gehersenspoeld, je moet je hele hebben en houden afstaan, ze nemen je persoonlijkheid af, indoctrineren je met bizarre ideeën, ze plegen collectief zelfmoord, er gebeuren dingen waarvan de buitenwereld niets mag weten, ze klonen kinderen (om ze later te misbruiken), je komt er nooit meer uit, en áls het je al lukt om zo'n enge groep te verlaten gedoe dan raak je psychisch gestoord." Kortom, het is daar niet pluis. door Richard Singelenberg

sekten zijn vaak zelf ook slachtoffer

Protest tegen religieuze intolerantie, Fransen pakken sektes aan. Parijs - Katholieken en protestanten in Frankrijk maken zich grote zorgen over de nieuwe Franse wet die het mogelijk maakt sektes te verbieden. De kerken noemen het wetsvoorstel dat de Franse Tweede Kamer deze week vrijwel unaniem aannam, een bedreiging voor de godsdienstvrijheid.

al deze afsplitsingen toch succesvol

oorspronkelijkheid werd een onneembare muur

Uit de grote wereldgodsdiensten kwamen veel afsplitsingen voort en ontwikkelden zich nieuwe groeperingen. Niet zo gek als je bedenkt dat de Stichters indertijd geen duidelijke regels voor hun eigen opvolging en de verdere ontwikkeling van hun godsdienst hadden vastgelegd. Een ander aspect, dat typisch tot het verleden behoort, is dat die groeperingen vaak land-, streek- of plaatsgebonden waren; er was toen nog geen wereldomvattend communicatiesysteem.

Je ziet dan in het Boeddhisme zich verschillende grotere stromingen ontwikkelen die aan bepaalde landstreken gebonden zijn, bijvoorbeeld het Tibetaans Boeddhisme in Tibet en het Zen-Boeddhisme in Japan.

In de Islám zie je twee grote stromingen (er zijn veel meer kleinere) de Sunnieten, die de Sunna (uitspraken van de Profeet) en de opvolgingslijn van de Khaliefen volgden en de Shi'ieten die de opvolgingslijn van 'Alí en de Imams volgden, geconcentreerd in Irán en Íraq.

In het Christendom is er de grote scheiding tussen de oostelijke (orthodoxe) en westelijke (roomse) christenheid, de afscheiding van het Protestantisme en de enorme schare kleinere kerkgenootschappen.

Denk ook eens aan de invloed van de joodse Chasidim in Oost-Europa en de grote joodse filosoof Maimonides in de toenmalige West-Arabische wereld (Spanje) op de verschillende stromingen in het Jodendom.

Het bijzondere is, dat al deze stromingen, groeperingen en genootschappen op hun eigen manier toch succesvol zijn geweest en vrucht hebben gedragen voor de betrokken gemeenschappen.

De mensheid ontwikkelde zich verder en er onstond iets dat we allemaal kennen en aan den lijve ondervinden: de aarbol wordt steeds kleiner en we worden steeds meer beinvloed door gebeurtenissen die aan de andere kant van onze planeet plaatsvinden. Dat geldt ook voor die verschillende religieuze stromingen. Zolang ze elkaar uit de weg bleven, ging het prima, maar nu worden die afzonderlijke bloeiende eenheden met elkaar geconfronteerd, wat niet bepaald tot een beter begrip heeft geleid. Die confrontatie leidde in een aantal gevallen tot fanatisme, isolationisme, dogmatiek, onverdraagzaamheid en zelfs religieus geweld. Hun oorspronkelijkheid werd een onneembare muur .

Omdat de verschillende geestelijke stromingen, ongeacht hun afkomst, niet tot een wereldomvattende intensieve samenwerking in dienst van de mensheid in staat blijken te zijn, kan de oplossing daarvan alleen maar van een geheel andere kant komen. De oplossing die geen som van de afzonderlijke delen is, geen syncretisme, maar een origineel dat een respectvolle plaats biedt aan de verscheidenheid onder de leden van al die bestaande stromingen, zoals de Tibetaanse Boeddhist, de Chassidische Jood, de Shi'a-moslim, de Hindoe, de gereformeerde, de rooms-katholiek, de Jehova-getuige en de Amerikaanse Indiaan. Die plaats biedt aan zijn denken, zijn oorsprong, zijn identiteit, en hem ten volle vitaliseert om zich materieel en geestelijk tot grotere hoogten te ontwikkelen, maar dan ten dienste van de gehele mensheid.

Bahá'í Geloof is daarom geen sekte

er zijn geen vruchtdragende bahá'í-sektes

Wereldeenheid, eenheid van religie, eenheid der mensheid, gelijkwaardigheid van alle mensen ongeacht geslacht, ras, nationaliteit, en godsdienst. Principes van het Bahá'í Geloof die door Bahá'u'lláh, de Boodschapper van God voor deze tijd, de Beloofde van alle volkeren, de wederkomst van Christus in de persoon van de Vader, de Mahdi, de Shah-Bahram, de Boeddha-Maitreya, sedert 1844 aan de mensheid zijn geopenbaard. In Zijn Geschriften spreekt Hij, net als de Profeet Mohammed, net als Jezus Christus, net als Mozes, namens God. Hij bevestigt de vorige goddelijke Boodschappers, legt hun profetieën uit en laat zien hoe Hij die volledig heeft vervuld. Hij toont de mens het Plan van God voor de mensheid van deze tijd, gebaseerd op de enig mogelijke weg, de weg die leidt naar eenheid in verscheidenheid.

Bahá'u'lláh legt ook uit dat de mensheid nu het ontwikkelingsstadium van de volwassenheid is binnengegaan en ieder daardoor in staat is zich door zelfstandig onderzoek op zijn eigen bewustzijnsniveau aan het Plan van God te houden. Afscheidingsbewegingen daarentegen behoren tot de ontwikkelingswereld van het kind, dat het plan van zijn ouders niet altijd begrijpt en daarom naar ouders moet luisteren. Om die reden heeft Bahá'u'lláh het priesterschap afgeschaft; de mens moet zijn eigen beslissingen nemen en is zelf verantwoordelijk.

Bahá'u'lláh heeft ook duidelijke richtlijnen voor Zijn opvolging achtergelaten. Het Bahá'í Geloof wordt geleid door het Universele Huis van Gerechtigheid, een bestuurslichaam dat iedere 5 jaar door gedelegeerde Bahá'ís over de gehele wereld democratisch wordt gekozen en zijn zetel heeft in Haifa, Israël. Pogingen om afsplitsingen van het Bahá'í Geloof in leven te houden zijn mislukt; er zijn geen vruchtdragende bahá'í-sektes.

handvest van de aarde.

we moeten ons verenigen om een duurzame wereldgemeenschap voort te brengen

Handvest van de aarde

Preambule: We staan op een kritiek moment in de geschiedenis, een tijd waarin de mensheid haar toekomst moet bepalen. De wereld wordt steeds afhankelijker en kwetsbaarder. Onze toekomst draagt zowel een groot gevaar als een grote belofte in zich. Om vooruit te komen moeten we erkennen dat we, temidden van een weelderige verscheidenheid aan culturen en levensvormen, één menselijke familie zijn en één samenleving op aarde met een gemeenschappelijk lot. We moeten ons verenigen om een duurzame wereldgemeenschap voort te brengen gebaseerd op respect voor de natuur, de universele Rechten van de Mens, economische rechtvaardigheid en een cultuur van vrede. Om dit te bereiken moeten wij, de volkeren van de aarde, onze verantwoordelijkheid uitspreken; ten opzichte van elkaar, de grotere leefgemeenschap en de toekomstige generaties.

wilt u reageren?