wereldeenhei

jeugddementie

Ongeveer twaalfduizend mensen hebben voor hen vijfenzestigste te kampen met een vorm van dementie. Dat is vervelend voor hen en hun gezinsleden. Dat stelt de Stichting Alzheimer, die op 17 juni 2005 onder de titel 'jong en dement, vreemd en onbekend?'de eerste landelijke bijeenkomst organiseerde voor mensen die op jonge leeftijd dement zij geworden en hun familie. Volgens de Stichting blijven de problemen die partners en kinderen van jongdementerende ondervinden vaak onderbelicht.

Je durft niet meer bij je partner in de auto te stappen die aan het dementeren is. Moet je hem of haar dan verbieden om te rijden en / of verstop je de autosleutels. Familieleden van jong dementerenden komen dit soort problemen vaak tegen. Op deze landelijke bijeenkomst is hier speciaal aandacht aan geschonken.

Jongdementerenden hebben vaak nog vrij jonge kinderen die op school zitten of studeren, en die kunnen veel moeite hebben met de aandoening van (een van) hun ouders. Want, hoewel het voor sommigen zal wennen, het is niet leuk als je vader of moeder regelmatig tegen je zegt "doe de groeten aan je ouders". Kinderen begrijpen niet altijd even goed wat er gebeurd. Het is natuurlijk een belangrijke fase in hun leven.

Klinisch gezien is er weinig verschil tussen dementie bij bejaarden en dementie bij personen van onder de vijfenzestig jaar. Wel verloopt de ziekte bij deze twee groepen verschillend.

Jongdementerenden bevinden zich over het algemeen in de bloei van hun leven, onderhouden een gezin, hebben veel sociale contacten en zij veelal nog aan het werk. Deze problemen spelen bij bejaarde dementerenden niet of nauwelijks een rol.

Doorgaans is de jongdementerende actiever, vitaler, minder berustend. Tevens zijn er bij jongdementerenden minder bijkomende aandoeningen te vinden.Bovendien is hij of zij, in tegenstelling tot de gemiddelde vijfenzestig plusser, nog actief bezig met het plannen van de toekomst.Tevens heeft hij of zij vaak meer behoefte aan een zinvolle tijdsbesteding.

Een andere bijkomstigheid is dat bij jonge mensen dementie vaak niet erkend wordt. Men denkt al snel dat het om een midlife crisis gaat. Daarom wordt een behandeling om de gevolgen van dementie eventueel af te remmen vaak niet gestart.

Over het algemeen heeft een jongdementerende sneller door dat er iets mis is. Hij of zij merkt dat de prestaties steeds verder beneden verwachting raken. Na verloop van tijd verliest een patiënt langzaam maar zeker steeds meer verstandelijke vermogens. Sommige zaken / handelingen zoals telefoneren, het hanteren van een afstandsbediening gaan opeens niet meer. Aan een dementie als oorzaak wordt niet zo vaak gedacht, omdat de meeste mensen dit niet op jonge leeftijd verwachten.

Ook partners en kinderen hebben door dat het niet goed gaat. Ook zij denken om dezelfde reden niet aan dementie. Toch moeten partners en kinderen steeds vaker te hulp schieten, omdat de jongdementerende steeds minder goed zelfstandig kan functioneren.

Op een gegeven moment kan men zijn of haar baan niet meer uitvoeren. Men moet dan op zoek naar een andere en aangepaste baan. Ook dit geeft een hoop problemen voor de jongdementerende als zijn naast omgeving.

Tijdens deze landelijke bijeenkomst van de Stichting Alzheimer werd informatie over deze onderwerpen gegeven en konden jongdementerenden met elkaar in contact komen. Ook werd er een speciaal tijdschrift gelanceerd voor familieleden van mensen met dementie met een speciale bijlage voor de dementerende zelf: het Alzheimer Magazine.

Bron: Zorg Krant

wilt u reageren?