|
|
spreken in tongen |
| Oxford Dictionairy |
De gave van spreken in tongen, de macht om te spreken in een onbekende taal, wordt beschouwd als een van de giften van de Heilige Geest (Handelingen 2). |
|
Het spreken in tongen (glossolalie), zoals dat in de huidige charismatische- en pinksterbeweging veelvuldig gepraktiseerd wordt, kan vanuit antropologisch gezichtspunt benaderd worden als een extatisch toestand, een veranderd bewustzijn, maar ook kan het beschouwd worden als een linguïstisch spel, dat iedereen mee kan spelen. | ||
|
spreken in tongen - Paulus |
In
Handelingen 2 gaat het om Pinksteren, waar de Heilige Geest op de discipelen
neerdaalde in de vorm van vurige tongen boven hun hoofd, en dat iedereen
hen in zijn eigen tong (taal) hoorde spreken. Ook in Handelingen 10 wordt
gewag gemaakt van het spreken in tongen, maar er wordt verder niets over
gezegd. | |
|
spreken in tongen niet alom bekend |
Mozes en
de Profeten spreken nergens in het Oude Testament over het spreken in
tongen; Veel gelovigen ontvangen die gave. Zoals in de bijbel al te zien is wanneer de Geest op gelovigen valt, zo gebeurt het nu nog. Het is iets wat je dichter bij God brengt. |
|
"tongentaal is een stap in het geloof" |
Pinksterconferentie Opwekking trekt recordaantal bezoekers. BIDDINGHUIZEN - Hoort tongentaal bij de gaven van de Heilige Geest? Kees Goedhart, voorzitter van de Stichting Opwekking: „Het is geweldig als je in tongen bidt en boven de omstandigheden uitgetild wordt. Het is mooi als je het durft, het is een stap in het geloof, ook al weet je niet wat er komt.” |
|
| invloed van Paulus op het Christendom |
De helleense invloed die Paulus op het Christendom heeft gehad en die zich uit in de buitengewone waarde die aan bijvoorbeeld het sterven van Jezus wordt toegekend (in plaats van Zijn leven), geeft te denken. Sommige geleerden spreken zelfs van een Paulinisme in plaats van een westers Christendom als variant op een ander Christendom. Allerlei vormen van zoenoffers, sterven voor onze zonden, en dergelijke vinden we namelijk ook terug in de meeste Griekse en Egyptische heidense godsdiensten. Men vergeet dan het allerbelangrijkste: het leven van Jezus, Zijn daden, Zijn bevestigen resp. aanpassen van de Joodse wet (en niet het verwerpen ervan), Zijn belofte van wederkomst. Wie oren heeft, die hore. |
|
|
|
||
| afscheidingen |
Het gevolg van profeteren of spreken in tongen door gewone stervelingen heeft in het verleden nogal eens afscheidingen of afsplitsingen teweeggebracht, of zelfs een gehele kerk op een dwaalspoor gebracht. Dat gebeurde in het Christendom (vele sekten), de Islam (vele sekten), de Mormonen (Joseph Smit en later Brigham Young), enz. De sleutel is altijd: terug naar de eigen godsdienststichter. Lees wat Hij zegt. Eigen visioenen, spreken in tongen, genezen, wonderen, zijn echt heel belangrijk, maar hebben alleen zin en betekenis voor de rechtstreeks betrokkenen en behoren niet tot de Openbaring van de godsdienststichter. |
|